کالج پزشکان قفسه‌ي سينه‌ي آمريکا توصيه کرده است که از درمان دوگانه‌ي‌ آسپيرين و يک آنتي‌ کواگولان خوراکي (OAC) اصولاً در بيماران انتخاب شده‌ي داراي دريچه‌هاي مکانيکي پروتزي قلب استفاده شود.

            اين بيماران عبارتند از آن عده‌يي که داراي دريچه‌هاي توپ قفسي Caged ball يا صفحه‌ي قفسي Caged disk و آن عده که به رغم INR تراپوتيک دچار آمبولي سيستمي هستند و آن عده که داراي عامل خطرساز اضافي مثل فيبريلاسيون دهليزي مي‌باشند.

            اما، غالباً پزشکان درمان دوتايي را براي گروه بزرگتري از بيماران به کار مي‌گيرند.

            پژوهشگران، امنيت درمان و تأثير مصرف تنهاي OAC و آسپيرين و OAC را در متا آناليز 10 کارآزمايي شاهد دار و تصادفي شده شامل 4180 بيمار مورد مقايسه قرارداده‌اند.

            اين کارآزمايي‌ها شامل بيماران داراي دريچه‌هاي مکانيکي قلب (5 کارآزمايي)، فيبريلاسيون دهليزي (2)، بيماري کرونر(2) و خطر بالاي بيماري عروق قلب(1) بود.

            در مجموع، در بيماراني که از درمان دوتايي استفاده کردند، ميزان بروز ترومبو آمبولي سرخ رگي کمتر از بيماراني بود که تنها از درمان OAC استفاده مي‌نمودند (3/6 در برابر 8/8%).

            اما درآناليز زير گروهي، اين مزيت تنها در بيماران داراي دريچه‌ي مکانيکي قلب مشاهده مي‌شد.

            اين دو گروه درماني از نظر ميزان ترومبو آمبولي مهلک شرياني يا مرگ و مير به هر علت تفاوتي نداشتند.

            در بيماران تحت درمان با دو دارو، ميزان خونروي شديد بيشتر از بيماران تحت درمان با OAC تنها بود (8/3 در برابر 8/2%).

            يافته‌هاي اين متا آناليز از اين توصيه ‌حمايت مي‌کند که درمان دوگانه را بايد در زير گروه بيماران انتخاب شده به کار گرفت.

            در بيماراني که داراي دريچه‌ي مکانيکي هستند، احتمال کمتر ترومبو آمبولي شرياني ضمن استفاده از درمان دوتايي بايد با افزايش احتمال بروز خونروي‌هاي شديد ارزيابي‌شود