منبع: پزشکی امروز

شروع درمان از زمان تشخيص بيماران AML، پيش‌بيني طول‌عمر در افراد جوان و مسن

تشخيص AML به‌عنوان يک‌امر فوق‌العاده فوري در انکولوژي تلقي مي‌شود. تاخير در درمان تا اخذ نتيجه‌ي آزمايش ملکولي ممکن‌است در بعضي از بيماران مفيد و در عده‌اي زيان‌آور باشد.

ما اثر طول زمان درمان از موقع تشخيص (TDT) Time from AML Diagnosis را در خاموشي کامل Complate Remission (CR)‌‌ و طول عمر کلي Over all Survival (OS) را نزد بيماران با سنين متفاوت و بر پايه‌ي خصوصيات: سن بالاي 60 سال، سن پايين 60 سال، تعداد گلبول‌هاي سفيد، AML ثانويه به بيماري ديگر و وضع عمومي خوب و بد بررسي کرديم. متوسط سن شخص (بين 17 تا 87 سالگي) بود.

متوسط زمان درمان از موقع تشخيص 4 روز (بين 1 تا 78)، شيوع خطر سيتوژنتيک، مطلوب 80%، متوسط 66% و غير مطلوب 26% بود.

طول عمر کلي در عرض 68 هفته در بيماران با سن 60 سال يا کمتر 55% و 33 هفته در افراد مسن‌تر بود.

در آناليز Multivarliate, Univariate تاخير در شروع درمان از زمان تشخيص (TDT) و طول ‌عمر در افراد جوان مضر ولي در افراد مسن مفيد نتيجه داد.

نتيجه رابطه‌اي با جواب سيتوژنتيک و يا در گروه مطلوب، متوسط و نامطلوب نداشت.

خلاصه اين‌که درمان AML در نزد افراد جوان بلافاصله بايد شروع شود و نبايد منتظر جواب بررسي ملکولي بود در حالي‌که تاخير درمان در افراد مسن به‌نظر بدون ضرر مي‌رسد و بايد در هر موردي تصميم فردي (Individual) گرفت.